Kalle & Mônners: Die Zukunfd vum Lômbadda Spaagl

Kalle: Oschou Mônners, alles glaa?

Mônners: Säwuss Kalle, dônkschee – e klôh bissl bessa un isch meest graische.

Kalle: Was hoggschn dou rum ba de Spaaglfamilie vô de Domkärsch?

Mônners: Setz disch Kalle. Isch simblier graad iwwa die Vagôngenheid un die Zukunfd vum Lômbadda Spaagl.

Kalle: A midde Vagôngenheid kenn isch mich aus. Do hodds denn Lômbadda Spaagl sogaa mool imme Lufdschiff gewwe. Dess waa die Hindeburg.Im Hoimaadmuseum hengt noch e Seid vun dääre selemoolsische Speisekaad.

Mônners: Die Hindeburg is awwa in Amerigaa abgschderzt un ausgebrennd.

Kalle: Awwa nidd weje unsamm Spaagl! Ja unn die Zukunfd? Spaagl im Weldraum? Spaagl bei amazon orra Spaagl tu gooh bamm Meckes?

Mônners: A ba! Isch hebb dou ônnan Sache im Kobb: Äädwääm fa zum Heize funn de Spaaglbalge. Lôngzeitgene domit die Sessong lenga dauert, Sensore, die wu mit Ell-E-Dehs ôzeigen wu de Spaagl dorschbrischd, audomaadische Änderobodda, die wu denn glei butze un sordiern duhn unn die wu …

Kalle: … denn aa glei fressen unn er Baddrije ufflaaren. Du bischdn Dummschwaller! Spaagl gibts bis Johônnis unn guud is.

Mônners: Nix is in Beddong gegosse! Schdell da blouß mol vor: mehr keenden dess Spaaglfeschd unn die Kerwe zômmeleje …

Kalle: Unn vier Erschdsortler uff in Adventsgrônz stelle. Du hoschd doch nimmie alle Spaagl im Korb.

Mônners: A unn ônn Neijohr geebs Neijohrsspaagl unn die Baure breischden kôhn Raps unn kôhn Fuudamais mee ôhbaue, sondann blouß noch Kadoffel unn Spaagl.

Kalle: Awwa e paar Sei breischd ma schunn noch.

Mônners: Fa de Schingge. 

Kalle: Fa de Schingge. Unn Hinkl unn ô zwaa Muuhkie. Wall Eier unn guurie Budda brauchschd fa die Sooß Hollôndees.

Mônners: Dônn heere ma jo alles basômme.

Kalle: Rischdisch. Unn dônndeweje muss ich jetzad ford.

Mônners: So eilisch uff ôhmohl?

Kalle: A jo. Dorsch dess Gebabbel hewisch rischdisch Hunga gried. Isch fahr jetzad uff de Rousegaade zum Krug. Do gibts frische Spaagl mit allem tädärää. Du kônschd jo do hogge bleiwe bei denne Figuure unn vun doine Adventsspaagl drôôme, orra vun denne flômbierte in demm Zebbelien.

Mônners: A wônn des sou is … Keenschd ma wass bumbe?

Kalle: Fa wass? widda e Buch kaafe iwwa Robbodik in de Lôndwäddschaft orra was?

Mônners: Druff gepiffe! Spaagl will isch esse. Mit deer. Frische aus Lômbadde mit Kochschinke unn Sooß Hollôndees unn mimme grouße Pils.

Kalle: Ja Mônners, vum Simbliern wädd ma hald nidd satt. Gej hää, isch laad disch oi.

Mônners: Dôngge, dess is lieb vun deer. Dônn du isch disch awwa ônn de Spaaglkerwe oilaade. Hônd druff!

Kalle: Hônd druff, a wônn du e Rieseschlitzohr bischd.

Mônners: Alla auf geeds! Guud, dass ma uns gedroffe henn!

Kalle: Guud, dass ma minônna esse geen!